Dopiero inwazja mongolska w 1240 r. i ponad stuletnia zależność większości ziem ruskich od Tatarów, później zaś akcje zjednoczeniowe i podjęcie walki o uniezależnienie ziem ruskich skłoniły książąt do budowy solidniejszych, odpowiadających potrzebom skutecznej obrony, często już murowanych budowli warów- nych. Próby takich akcji budowlanych pojawiły się najwcześniej w księstwach zachodniej i północnej Rusi, a więc na ziemiach pozostających we względnej niezależności od Tatarów i zarazem zagrożonych przez sąsiadów z zachodu i północy, głównie przez Litwę i niemieckie państwa zakonne. W tym właśnie czasie, od drugiej połowy, a ściślej od końca XIII w., zaczęto wznosić pierwsze obronne obiekty murowane — wolno stojące wieże mieszkalne, stołpy — otoczone zwykle wałem ziemnym, częstokołem i rowem.