Rozmieszczenie baszt, przystosowanych już do prowadzenia ognia artyleryjskiego, na narożnikach i wzdłuż prostych odcinków muru, w takich odległościach, by można było prowadzić do nieprzyjaciela nie tylko ogień czołowy z kurtyn, ale i boczny z baszt, czyniło z Kremla twierdzę rzeczywiście trudną do zdobycia. Baszty kremlowskich obwarowań — Spaska, Senacka, Nikolska, narożna Arsenalska, środkowa Arsenalska, Troicka, Ko- mendancka, Arsenalska, Borowicka, Wodowzwodna, Błagowiesz- czeńska, Tajnicka, Bezimienna I, Bezimienna II, Piotrowska, Be- kłemyszewska, Konstantyna i Heleny oraz Alarmowa (łącznie 18) — przekryte były początkowo prostymi dachami namiotowymi lub stożkowymi. Ozdobne wysokie hełmy, do dziś zachowane, otrzymały dopiero w XVII w.