ARCHITEKTURA MUROWANA OBRONNA NA LITWIE

Początki murowanej architektury obronnej na Litwie datują się od XIII w. i ściśle wiążą się z koniecznością obrony kraju przed ekspansją krzyżacką. W XIII—XIV w. na terenie samej tylko Żmudzi, najbardziej narażonej na ataki Niemców, zbudowano po­nad 40 zamków. Druga grupa zamków z tego czasu otoczyła wa­rownym wieńcem stolicę Litwy — Wilno. Trzecią linię obronną stanowiła sieć zamków wzdłuż rzeki Niemen; najwarowniejszym w tej grupie budowli był zamek w Kownie. Ale nie tylko Krzyżacy stanowili dla Litwy groźbę. Drugim poważnym przeciwnikiem byli Tatarzy. Toteż umacniano i inne rejony kraju. Zamki obronne powstały m. in. w Grodnie, Nowo­gródku, Lidzie i Krewie.