MUROWANA ARCHITEKTURA OBRONNA NORWEGII

Około 1426 r. umocniono m. in. słynny zamek Kronborg, w drugiej po­łowie XVI w., już w czasach renesansu, ponownie gruntownie przebudowany. Norwegia — we wczesnym średniowieczu, podobnie jak Dania, kraj Wikingów — nie miała żadnej tradycji budownictwa muro­wanego. Głównym zajęciem mieszkańców było rybołówstwo i rozbój morski. Nic więc dziwnego, że o budownictwie obron­nym nie można tu wiele powiedzieć, w odniesieniu do wczesnego średniowiecza. W każdym razie nieliczne grody obronne przez całe wieki budowano tu z drewna. Murowana architektura ob­ronna pojawia się w tym kraju (przez długi czas zresztą tworzą­cym unię ze Szwecją i Danią) dopiero w XVI w. Najwcześniej­szym zachowanym do dziś zamkiem kamiennym jest w Norwegii zamek na wysepce Steinviksholm, zbudowany w latach 1525— 1535