Z czasem wał i palisadę zaczęły zastępować mury kamienne — początkowo bez baszt, a następnie wzmacniane basztami. Pod koniec XII w. owe wieże murowane zaczęto sytuować w pierścieniu umocnień, nie zaś wewnątrz, na obwarowanym terenie natomiast wznosić kamienne rezydencje, z jednej strony wtapiające się w mury zewnętrzne. Często nowe, murowane zamki (np. w Seborg, przed 1182 r.) wznoszono na miejscu wcześniejszych wież-donżonów. W Nyborg (na wyspie Fioma) potężna czworoboczna baszta włączona została w mur obronny zamku (powstałego w XIII w.). Murowane zamki, niezbyt liczne, wznosili przede wszystkim możni feudałowie. Drobniejsze rycerstwo zadowalało się nadal zameczkami drewnianymi.