Podobnie jak Krzyżacy pruscy, Kawalerowie Mieczowi ogniem i mieczem zajmowali tereny Estonii i Łotwy pod pozorem nawracania na wiarę miejscowej ludności, umacniając się na nowych ziemiach poprzez zakładanie obwarowanych miast i budowę zamków. W ciągu pierwszego stulecia (pocz. XIII — pocz. XIV w.) w samej tylko Estonii zbudowano 46 murowanych zamków, z czego 17 należało do zakonu rycerskiego, 12 powstało w dobrach biskupich, 17 pozostałych natomiast wznieśli miejscowi feudałowie. Początkowo zabudowania zamkowe grupowano wokół czworobocznego lub nieregularnego (w zależności od rzeźby terenu) dziedzińca, pośrodku którego stawiano masywny donżon, całość zaś otaczano masywnym murem. Taki typ reprezentował m. in. zamek w Paide.